در ظلمت آن اتاقک خاموش
بیچاره و منتظر نمی مانم
هر لحظه نظر به در نمی دوزم . وان آه به لب نمی رانم
ای زن که دلی پر از صفا داری
از مرد وفا مجو . مجو هرگز
او معنی عشق نمی داند . راز دل خود به او

مگو هرگز